Korte inhoud
Over de voorstelling
As se ‘t oeëts höbs mèt aojer minse euver t laeve en wie ’t gegange is, den heurs se hieël dèk, ‘Gewuuen hieël gewuuen’ ónmiddelik gevolgdj door,’Eder huuske heet zien kruuske’ en ‘Dao is altied waal ins get’, ‘woeë is ’t niks’ of, ‘dao woeë ’t niks is dae luugt’. Zoeë vergeit ’t echtpaar Mieke en Sef ouch, ‘gewuuen hieël gewuuen’.
Wae kieke via ’n “tonieëlraam” nao binne in ’t laeve van twieë hieël gewuuen alledaagse minse. Sef dae kumtj nao ’n lank wirksaam laeve inne VUT. Hae veultj zich neet drek op zien gemaak en ’t doortj get veur d’r zich thoes veultj in Mieke häör “domein”. Niks bezunjers, zoeë op ’t ieërste oug, zoeë geit ’t in veul gevalle van VUT, pensioen of WW. Toch geit zoeë ein “acclamatie periode” gepaardj mèt veul stried, óngemaak en territorium aafbakene. Vreemdj toch eigelik det twieë minse die zoeëlang bie ein laeve en as se den dageliks same zeen, mote mèt deindanger höbbe!!?? Toch is ’t neet allein mer kommer en kwel, de herkinbaarheid van dees twieë minse, häör femilie en vrinj, tovertj zeker eine lach op ’t gezicht van de toesjouwer. De kwaliteit van de speulers van Zeeversbas in ’t kleine, intieme spel, maakt van get hieël gewuuens get ”boetegewuuens”!!!